© 2014 JTP Norder

Legendarische boot- en fietstocht – Dargaville naar Hellensville

Crazy day!

Afgelegde afstand: 113,3 km
Hoogtemeters:        1172   m

Vanaf Dargaville waren er twee opties. De korte route langs de westkust naar Pouto en vandaar met een visserboot de oversteek maken naar Helensville en dan naar Auckland (142 km), of van Dargaville met een omweg via Brynderwyn naar Auckland (179 km).
We besloten in eerste instantie voor de eerste optie te gaan.

Om 8:00 belden we Shanrock Cruises en werden we te woord gestaan door Sheryl. Een vissersboot kon ons vandaag ophalen om 13:30 u. De eerstvolgende mogelijkheid was maandag, maar dan zouden we drie dagen moeten wachten. We besloten het erop te wagen om de boot van 13:30u te halen.
Maar de ochtend begon al met vertraging doordat Nicky perongelijk mijn telefoonoplader had meegenomen naar haar werk. Ik ben dus snel even langs het ziekenhuis gefietst (dat was niet ver) om deze op te halen. Anfin, we zouden kijken hoever we zouden komen.
Toen we het centrum uitkwamen had ik er niet zo’n comfortabel gevoel bij. Het was inmiddels 10:00 u en we hadden nog een dikke 60 km te gaan en bovendien moesten we de laatste 25 km over gravel road fietsen.
Het leek mij beter op save te spelen en terug te keren om over de gewone weg te fietsen maar Karen dacht er anders over.
NB: Normaal gesproken ben ik degene die aanmoedigd maar deze keer was het Karen die mij moest overhalen. “Someone would stop for us and we could make it – it would be an adventure” zei Karen. Daar had ze punt. Als je een avontuur wil dan kun je die krijgen. So let’s hit the road and let’s go for it!

Screen Shot 2014-10-21 at 4.58.44 PM

Om 10:30 u kwam het besef bij Karen dat ze het bij langena niet ging halen. Voor mij was de enige optie om als een malle te gaan fietsen om de boot te halen, maar Karen zou dat niet bijhouden. Dus Karen stelde voor om te gaan liften. Maar hoe wil je iemand hier in de middle of nowhere vinden die 2 fietsen incl. bagage en 2 personen kan meenemen?! We besloten onze duim op te steken en een poging te wagen. Een paar auto’s stopten maar deze gingen of in een andere richting of waren te klein om onze fietsen mee te nemen.
Dit ging niet echt werken dus ik besloot om te gaan fietsen, wellicht kon ik het fietsend wel halen, en Karen ging liften, als meid had ze waarschijnlijk meer kans om een lift te scoren (ja dat schijnt zo te zijn aldus de locals hier).

Na een kwartier fietsen zie ik ineens een pick-up truck naast me opduiken met Karen erin! jahoor ze had een lift gescoord. Er was genoeg ruimte zodat ik ook kon meeliften (Ik zat er stil van mee te genieten). Joanne kon ons een lift geven tot aan haar huis ongeveer 30 km verderop. Ze besloot ons echter nog een stuk verder af te zetten zodat we niet een ernorme heuvel hoefden te beklimmen.
Joanne was een echte kiwi, erg aardig en vertelde ons over haar familie en over het boerenbedrijf dat ze samen met haar man runt. Het was een groot bedrijf met zo’n honderd Angus koeien.

P1000562Nadat ze ons had gedropt hadden we nog 30 km te gaan. Onderweg hoorde ik een vrachtwagen aankomen. Ik zei tegen Karen “Thumbs up”! De vrachtwagen bleek een grote logging truck (een vrachtwagen met een dubbele trailer die hout vervoerd) en stopte. Steve, de trucker – de meest relaxte en vriendelijkste man we tot nog toe ontmoet hadden – sprong naar buiten en zei: “Load ‘em up! Ik zal jullie afzetten bij een pick-up truck (yute) en bel mijn vrouw, die zal jullie vervolgens afzetten aan het einde bij Pouto. Incredible!  “Dus wij we hebben onze fietsen in no time op de achterkant van de truck bevestigd en zijn in de truck gesprongen.

P1000565

P1000564

P1000563P1000570Door deze trucks wordt je dus ook gepasseerd als je op de fiets zit. Enorme trucks die bijna de halve weghelft in beslag nemen. Nu de kans om het eens vanuit het perspectief van de trucker te bekijken in de cabine.

Steve dropte ons bij een erf waar een pick-up truck in de schuur stond geparkeerd. Zijn vrouw zou 15 minuten later arriveren. In de tussentijd hadden wij de fietsen ingeladen. Zijn vrouw Cath was net zo relaxt en spraakzaam als Steve. Ze vertelde ons over paarrijden en dat ze rodeo rijden als sport beoefende, over de maori cultuur en over een derby die ze organiseerde op labour day (dag van de arbeid).

P1020803 P1000571

 

5 minuten voordat de visserboot ons kwam ophalen kwamen we aan in Pouto. Alles viel op z’n plaats. Ongelofelijk! Zonder deze geweldige mensen hadden we het never nooit gehaald.

Maar de dag was nog niet voorbij ..

Er was niet een kade waar de vissersboot kon aanleggen, dus via een ladder de fietsen de boot opgetild.

P1000572 P1000573Toen we aan boord kwamen ontmoetten we een gezelschap die een dag gingen vissen in de Kaipara harbour, het grootste estuarium aan de westkust van het Noordereiland.
P1000596Dit was een echte schipper in hart en nieren. Een grote witte baard en hard voor het vakmanschap. Hij introduceerde zichzelf als “Rod” or ” Fishing Rod” zoals mensen hem noemen. Hij was in zijn hele leven drie keer op het zuidereiland geweest om paar boten te controleren vertelde hij. Voor de rest was Helensville zijn hometown en de Kaipara harbour zijn uitvalsbasis. Amazing!

Tijdens de overtocht waren we getuige van de enorme vissen die werden binnengehaald. Tegen de tijd dat wij aan boord kwamen hadden de jongens al 76 rode snappers en een haai binnengehaald. Terwijl we richting Helensville voeren zou de boot stoppen op een plek vol met Kahawai vis.

P1020815

(Foto: Big Snapper)

P1020813

 

(Foto: de kieuwen van de vis worden verwijderd zodat deze een snelle dood leidt)

De haven zat vol snappers en kahawai vis. Deze laatste wordt veel aangetroffen in de zuidoostkust van Australie en Nieuw Zeeland.

Jamie, de man met de zwarte longsleave op de foto, wist ons veel te vertellen over de omgeving en over zijn visavonturen. Geweldig om zijn passie voor vissen en de natuur te zien!

 

P1020824

Onderweg liet Rod ons een eiland met zeehonden zien.

Ik kon het natuurlijk niet laten om het zelf ook te proberen. Jamie leerde me de kneepjes van het vissen het duurde niet lang of ik had m’n eerste kahawai vis aan de haak geslagen. Het komt er eigenlijk op neer dat je op de juist plek je hengel moet uitgooien en dan is het geduld hebben. Als de vis naar naar de aas (stukjes vis) hapt dan heb je meestal gelijk beet. Vervolgens haal je de vis binnen, verlos je deze uit z’n leiden en gooi je de hengel op nieuw uit. Na enige tijd vissen had ik 8 kahawai vissen binnengehaald!

P1000591P1000612

Ook Karen deed een poging om een vis aan de haak te slaan. Ze gooide aan de  achterkant van de boot de haak uit, volgde de instructies op om de lijn te laten vieren, en binnen lettelijk twee seconden had ze een mooie Kahawai aan de lijn.

Misschien vijf of tien minuten had Karen had Karen haar tweede vis gevangen. Dit keer was het niet een Kahawai vis maar hamer head shark (hamerhaai)! Amazing!
Na de haai bewonderd te hebben en paar mooie kiekjes te hebben gemaakt werd deze weer vrijgelaten.
P1000619
P1000625

 

P1000623

Terwijl er werd gevist werd er veel gelachen, gegeten en gerelaxt. Geweldig om dit mee te maken.

Na een goede 4 uur op de boot dropte Rod ons op de pier in Helensville, een klein stadje bestaande uit een enkele tientallen huizen en winkels. Het was een kort ritje naar de camping waar we de tent hebben opgezet en grote pan pasta hebben gekookt. We konden haast niet geloven wat we deze dag allemaal hadden meegemaakt en dat alles perfect op z’n plaats viel. Het had zomaar anders kunnen uitpakken.. maar het geluk zat ons mee. Ik was blij dat Karen mij over had gehaald om deze boottrip te doen!

3 Comments

  1. Jenny de jong posthu
    Posted 15 november 2014 at 11:03 | #

    Hoi Ewoud,
    Wat weer een leuke foto’s en verhalen van je !!
    Wanneer wij een visje gaan eten ,zullen we aan je denken.
    Hier alles oké, november en straks december bijzonderheden.
    Over een weekje of 7 kom je alweer richting Nederland.
    De tijd vliegt, vandaag komt de Sint aan met zijn pieten.
    Dus je kunt je schoen zetten!!

    Groetjes,
    Jenny.

  2. Jeroen
    Posted 27 november 2014 at 12:25 | #

    Hee Ewoud…….wanneer komt je volgende bericht? Zie op Strava dat je wel in een heel gaaf gebied bent aangekomen.

    Groet!

  3. Céline en Maarten
    Posted 8 december 2014 at 10:12 | #

    Hoi Ewoud,

    Ook wij kijken uit naar een nieuw bericht ;). Bedankt voor je tip van the Great Taste Trail. Wij hebben NIET illegaal gekampeerd op Rabbit Island!
    Groetjes uit Napier!

Post a Comment

Your email is never published nor shared. Required fields are marked *

*
*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>