© 2012 JTP Norder

Oekraine, Een schuur vol met graan.

waar moet ik beginnen. Ik heb de afgelopen twintig dagen zoveel beleeft dat ik het eigenlijk op moet splitsen in twee verhalen. Oekraine is gewoon bijzonder in een positieve zin. Zoals gebruikelijk begin ik maar weer bij het begin. Dat was alweer 2 Juli. De grens met de fiets overgestoken, ik werd nog even aangesproken door de duane. Deze wouden weten wat er in mijn fietstassen zat. Een praatje was al genoeg, de interesse in de reis was meer dan de interesse in mijn fietstassen vol met alcohol en sigaretten. Dus die kon ik gewoon meenemen. Ik vervolg mijn reis naar Kharkov, eenmaal hier ontmoet ik mijn host. Een jonge gast die wel goede ervaringen had met de Nederlanders die naar het Euro voetbal gingen. Samen gegeten (kip uiteraard) en daarna naar het park voor een glas verse pils. Na zo’n drie uur kwamen er twee jonge lui aangelopen.
Hoi! Je weet dat je niet mag drinken op de straat he knaap. Dat word 100Hrn (E10,-) boete.
Maar meneer agentje bromsnor, waar is je uniform.
Thuis in de was, hier is mijn badge en hier is mijn penning.
Hmm ja goed, dat ziet er wel serieus uit ja…
Na zo’n 20min durende discussie tussen mijn host en de zogenaamde militia (politie) bleken deze twee jongens helemaal geen militia te zijn. Mijn host belde de echte militia, waarna deze jongens de benen namen, in hoeverre dat kan onder invloed. Opzich wel leuk geprobeerd, maar de uitvoering was niet denderend. Ik begreep dat dit soort dingen wel vaker voorkwam.

Na een dagje hier te rond gelopen te hebben stap ik op de fiets naar de volgende bestemming. Eenmaal op de goede slechte weg na 10km alweer het volgende avontuur. Er lag een fiets aan de kant van de weg. Ook lag er een man in de berm. Toch enigzinds bezorgd stop ik. Deze man reageerde niet echt maar toch begreep ik vanuit zijn tongval dat dit deel was van het bekende probleem. Vodka. Het is inmiddels ook al 11uur dus het was ook een beetje een stomme vraag natuurlijk. Deze man had wel geluk want het begon pijpenstelen te regenen. Voor het eerst sinds ruim een week. Het is wel beter dan met 35graden met je zatte kop in de zon te bakken vermoed  ik. Deze regen was voor mij erg prettig en in de avond was het droog waardoor ik mijn tent goed heb op kunnen zetten. Op 5 Juni word ik zoals gewoonlijk wakker in een sauna. Het inpakken gaat snel en gedurende de dag zie ik een tweetal vreemde dorpen. Er staat een fabriek samen met zo’n 10 flats. De sfeer was erg crimineel en alles behalve prettig. Later deze dag kom ik in een volgende stad. Hier word ik aangesproken door een jongen uit Italie die ook een beetje Engels spreekt. Na wat praten word ik uitgenodigd om bij hem te blijven slapen. In de avond gaan we zoals gebruikelijk bier drinken in het park. Dit is helemaal niet vreemd, een cafe is te duur en eigenlijk nog onbekend terrein. Op de weg naar het park stap ik op een putdeksel die vervolgens in het riool flikkert met mij erbij. Op dit moment sta ik 1,5m onder straat niveau, letterlijk en figuurlijk in de shit. Terug naar huis en nogmaals een douche. Echt alleen mogelijk in het oostblok, jongens jongens….

Na een drukke avond thuis met wat italiaanse specialiteiten uit de keuken de volgende ochtend enigszinds vermoeid weer op pad. Ik had nog niet ontbeten dus ik besluit wat te halen bij een Magazin. Vermoeddelijk zag deze dame achter de bar dat ik hongerig was dus heeft ze me voorzien van verse koffe, een gebakken ei als lekkernij en brood met verse salami. Buikje vol en rond en vrij gemakkelijk uit de stad. De natuur is hier behoorlijk mooi, en de hoeveelheid fruitbomen die langs de kant van de weg staan zijn een goede reden voor vele pauzes met dit warme weer. In het volgende stadje koop ik een ijsje. Het plan was deze ontspannen in de schaduw op te eten. Het was niet zo druk dus de werknemers maar ook klanten hadden alle tijd om even met mij op de foto te gaan… Ijsje inmiddels triest gesmolten maar het huwelijksaanzoek compenseerde dat wel weer. Irina volgens mij…
Net voor de ceremonie begon, ben ik gevlucht naar een volgende wereldstad. Deze staat niet op mijn kaart maar de man die ik sprak verzekerde me dat er deze avond een knal feest is. Hier in het dorp om 21:00. Goed, waarom ook niet dus de tent maar opgeslagen zo’n 200m van het festival terrein bij een Franse boer die ook Engels kan.
Na het eten op weg naar het feestje, ik kreeg een lift van een jongen op een motor. Net achterop verteld hij me dat er een probleem is met de motor. Hij heeft namelijk geen remmen. Verder is die in orde maar hij heeft natuurlijk geen rijbewijs. Helm is overigens ook een onbekend voorwerp eenmaal heel en veilig aangekomen, komen er direct mensen op me af lopen. Het hele dorp wist inmiddels dat ik Nederlands was. Hier op de fiets ben en mijn tent staat bij de Fransozen. Ik werd uitgenodigd door de burgemeester voor een glaasje Vodka met gegrilde kip, kreeft brood en bier. Dat kon ik natuurlijk niet afslaan. Na zo’n twee uur getafeld te hebben met ook de dokter en advocaat wou ik me nog even verdiepen in de lokale bevolking. Eenmaal tussen de dorpelingen was ik een attractie voor de jongens, Holland voetbal marihuana etc. De dames waren geïnteresseerd of ik al een vriendin had. Na een grove scheiding op intellect en niveau Engels heb ik m’n telefoon nummer uitgewisseld met de zangeres. Scheiden op uiterlijk kan hier niet want iedereen is knap. Hierna maar op weg naar mijn tent want de sfeer dreigt om te slaan. Sommige jongens zien mij als onverslaanbare concurrent en mijn baard is niet geaccepteerd. Ik probeer nog uit te leggen dat ik het elke ochtend scheer en gewoon snel groeit. Maar het mocht niet baten. De volgende ochtend eerst maar ontbijten daarna tandenpoetsen en op weg naar de zangeres van gisteren in mijn beste kloffie na drie maanden. Ik heb namelijk besloten een dagje hier te blijven. Mede door de Vodka van gisteren. Want hierin ben ik toch nog niet zo’n topper als in het fietsen. Na zo’n drie uur met de zangeres door het dorp, veld, rivier gelopen te hebben zit ik weer lekker tussen de dieren geluiden naast mijn tentje op mijn matras in de zon. Zoals gewoonlijk kan ik kiezen uit rijst of spaghetti. Vandaag rijst maar met een vers stukje vlees. Na het eten nog even met de eigenaar van de boerderij gesproken en toen maar slapen.

De fietstassen ingepakt en klaar om te vertrekken. Op naar de kerk, deze is nu open en er is nog een dienst ook. Best tof om mee te maken. 10 mensen incl pastoor, de drie dames van het koor klinken trouwens wel als 20, want de akoestiek is erg goed! Na 20 min had ik het wel gehad, voordeel van orthodoxe kerken. Men kan gewoon in en uit lopen, zo ook ik. Een laatste tot ziens voor de zangeres en ik ben weer op pad. Een dorpje 30km verderop besluit ik om even naar de markt te gaan voor wat vers fruit. Hier word ik aangesproken, hey jij bent die Nederlander op de fiets en je sliep bij die Franse boer toch? WTF… XD, euh ja! Na een korte babbel ga ik verder. Uiteindelijk zet ik mijn tentje weer op naast een graanveld waar ik tijdens het koken met moeite de overslaande vlammen uit kon krijgen. Het is hier ontzettend droog, vandaag 7,5L water gedronken. Dat moet ook wel met sporten in de zon ( schaduw is er niet want er zijn vrijwel geen bomen) en misschien wel 35graden.

Opzich wel redelijk geslapen alleen nog steeds moe. ’s avonds is het erg heet ’s nachts weer fris. Dus ik werd wakker om toch maar een slaapzak te pakken. Daarna in de ochtend natuurlijk heerlijk mijn tent uitgestoomd eerst maar ff ruim een liter water achterover tikken. Nadat ik weer enigszins gehydratheerd ben op pad. het aantal sissende slangen hier is hoog. Soms hoorde ik er wel langs de weg. Maar waar ik vannacht sliep was wel druk bezocht door slangen. De natuur is eigenlijk nog steeds onveranderd. Wisselend van graanvelden tot zonnebloem en maïs. Ik ga even naar een kerkje want ik wil graag een souveniertje kopen. Hebben ze niet. Maar ik word wel uitgenodigd voor een lunch. Borsch met brood en vis en een soort rijst salade en nog een aantal gerechten. Na nog een aantal interessante ontmoetingen bij de verschillende magazin’s die ik aandoe bereik ik uiteindelijk een stadje waar ik mijn tent bij iemand op een veldje naast zijn huis heb neer gezet. Dit plekje is wel fijn, achter een berghelling dus het is al schemerig om 20:30 en dus KOEL. Voor morgenvroeg sta ik achter een rijtje bomen 🙂 dus volgens mij word dit een goede nachtrust.
10 juni
Inderdaad lekker geslapen. Het eerste stukje van de weg was redelijk te doen. Het nadeel met dit warme weer is dat rubber smelt op het asfalt. Op Sommige delen van de weg kun je een plasje olie/rubber/asfalt zien liggen. Er fietsen gaat dan erg zwaar, alsof je door een emmer stroop rijd. Opzich niet het ergste, het snelle slijten van de band, dat is lastiger… Ook heb ik vandaag een interessant gesprek gehad tijdens het nuttigen van een litertje koude kola, en een zakje chips. Dit is namelijk erg ongezond werd me verteld. Deze man had er zeker verstand van want 30 jaar geleden was hij sportman. Ik vermoed dat hij nu stratenmaker was gezien de 2 sigaretten die hij rookte in slechts 20min. Verder was de kegel die uit zijn mond kwam zetten natuurlijk alles behalve een ongezonde levensstijl… Om mijn zonden te overdenken weer op reis, ik moet op een grotere weg overgaan; want dat is de enige verbinding. Het aantal Russische auto’s op deze weg is zeker meer dan de helft, en geeft daarmee een vertrouwd gevoel naar vroegere tijden. De hoeveelheid vers fruit dat langs de weg te koop is is enorm! Variërend van meloenen tot sinaasappels pruimen perziken etc. Na 50km ga ik weer van de grote weg af en pak weer kleinere landwegen. Een afslag gemist dus ik navigeer op

Zonder water nog een aantal km over zandpaden fietsen. En dan met Raven die boven je vliegen die wachten tot je dood neervald en je dan kunnen opeten. Goede scene ;)

het kompas dwars door het veld heen. Na zo ongeveer 1,5 uur kom ik vanuit alle mogelijke zandpaden weer op een grindpad, ik zie een aantal mensen in de tuin zitten, en besluit om voor water te vragen, ik heb nog maar een halve liter en ik moet nog koken en morgenvroeg weer hydratheren na mijn tent-sauna. 6liter water rijker word ik uitgenodigd voor een goed diner! Gekookte paprika met rijst, gurki, tomaten een gebakje na met thee en perensap. Heerlijk!! Na wat praten fiets ik zo’n 5 km verder om mijn tent op te zetten. Geweldige ondergaande zon weer, en tijd om te gaan slapen. Morgen ga ik de zee zien en misschien ook wel weer eens wassen na 8 dagen 🙂 hèhè!

11juli
’s ochtends een lekkere sauna en op weg. Na 2 km kom ik aan de praat met een oudere man. Hij lag te slapen in de wei terwijl zijn 10 koeien rustig aan het grazen waren. Hierna door naar het volgende dorpje. Gernotsjesk hier was ik van plan even naar het strand te fietsen. Maar het mocht niet baten. Zo’n 200m voor het strand word ik uitgenodigd voor een glas frisse kwas. Typische Sovjet drank. Zonder alcohol Zelfs. Dit kan ik niet afslaan en maar goed ook want ik zit nog maar net en het begint hevig te regenen en te onweren. Na 3 uur is het droog maar is het ook honger dat ontstaan is. Er wordt voor gesteld mijn tent hier maar op te zetten en de avond hier te blijven.
Goed vandaag slechts 25km gefietst maar dat is dan niet anders. De kwas veranderd en bier en het is een leuke avond op het strand. De politie komt nog even vragen naar documenten van de tent waar de kwas en bier getapt wordt. We sluiten 15min en gaan dan weer open. Normalna word er gezegd.

12 juli
Na niet al te veel slaap word ik wel weer uit mijn bed gestoomd. Het eerste wat vandaag gebeurd is een Frisse duik in de zee, een glas kwas en een broodje. Hierna op pad.
De weg is ongelooflijk slecht en na 5 uur slechts 50km gereden. Het weer slaat ineens volledig om tot weer hevige onweersbuien en regen. Er stopt een taxi. Kom op man. Pak je spullen hierin en ga met ons mee naar een betere plek. Prima idee. We rijden zo’n 20km over dezelfde weg wat ook een uur kost. Uiteindelijk komen we bij een klein kamp van de taxi chauffeur zijn vrouw en twee kinderen van 10 en 11 jaar. De fietsdag is nog een keer onderbroken door het weer. Maar word voortgezet met een gril en een biertje. Het is immers nog steeds warm en het weer word ook beter.
Morgen verder voor de volgende 50km van deze slechte weg. Mijn tentje staat alweer en ik heb ook hier nogmaals een duik in het water genomen.

13 juli
Niet erg goed geslapen door het slechte weer vannacht. Maar dat hoeft de pret ’s ochtens wat betreft een flink zweetbad natuurlijk niet te drukken. Ook heb ik een stel lotgenoten. Een kleine 100muggen in het voorste deel van mijn tent. Het gezoem klinkt als een straaljager. De tassen gepakt een biertje mee, vers water en weer vol energie.
De eerste 15km ging aardig goed. Daarna werd ik onderbroken door een stel oh oh Cherso types waarmee ik samen een soepje gegeten heb, biertje gedronken en vers gevangen garnalen levend in de koekenpan gegooid. Nadat ik de Vodka af heb moeten slaan vervolg ik mijn reis. De weg is erg slecht en er lijkt geen eind aan te komen. Het is door een moeras en het stikt hier van de muggen. Stoppen kan dus niet of ik word nog lekker dan lek geprikt. Doordat ik maximaal 10km/u kan rijden ben ik gelukkig niet alleen. Eigenlijk ben ik deel van een konvooi. De zo ongeveer 100 muggen die rond me heen zwermen geven het geheel een gezellige draai. Hierdoor zit de sfeer er goed in (not). Ik heb erg weinig gedronken vandaag en ook niet veel gegeten. De tent staat inmiddels maar ik heb niet de energie om nog te koken. De fiets heeft eerst een grote reparatie nodig. De remmen vervangen, mijn snelbinder is kapot gegaan maar valt redelijk te repareren. Van mijn achterdrager zijn twee schroeven afgebroken dit word opgelost met ruim 15 tairips. Verder is mijn Voordrager deels kapot gegaan. Ook dit valt te verhelpen met mijn werktuigbouwkundige inzicht.
Ook zit mijn achterwiel niet meer volledig recht in het gareel. Morgen moet ik nog zo’n 20km op deze weg en ik hoop dat mijn fiets dat houd want zo gaat het natuurlijk wel erg hard…
Een mooi plekje voor de tent gevonden na een lijpe hond op de hielen. En Als klap op de vuurpijl vergeet ik mijn heup geldzak af te doen met eigenlijk alleen mijn paspoort en 400GVN (40€). Geen ramp, maar wel als je in de zee springt… Volgens mij is het bedtijd.
Ondanks dit alles heb ik wel de eerste glimp kunnen zien van de bergen van de Krim!!

14 juli
Weinig muggen vannacht en best goed geslapen op een scheve ondergrond. Блин! (Klote), geen brood meer, en wat is dit voor vreemde smaak van het water. Kan niet goed zijn… Daarmee is de ochtend niet heel denderend en het eerste dorpje dat ik inrijd heeft geen winkel. 15km fietsen zonder ontbijt op het laatste deel van deze slechte weg brengen emoties met zich mee wanneer ik en water, fruit, brood en asfalt tegelijk krijg. Jongens jongens wat ben ik een rijk man met deze dingen. Het is nog maar 10 uur en nu al 30 graden. Weer volgetankt ga ik op pad waar ik in feodossija word aangesproken. Hey man jij bent die Nederlander uit de krant in voronezhj. Ja toch?? Haha ja! Man we moeten een foto maken! Na wat handen geschut te hebben als zijnde een celebrity ga ik verder, nu de bergen in. De wegen zijn stijl maar dat geeft zo nu en dan een duim uit de voorbij gaande auto’s. Het is erg druk en toeristisch hier, dat is eigenlijk wel grappig want ik heb nog nooit zoveel vrolijke Russen gezien:)
Vanaf feodossija was het 10km omhoog en daarna 10km naar beneden. Wees gelukkig ookal ga je bergafwaarts. Ik denk dat dit mijn nieuwe motto is. Met dit weer, stijle wegen en zware tassen is er niets beter voor je geluks meter om naar beneden te rijden. Een brede lach straalt van mijn gezicht en is erg aanstekelijk. Het geluk dat je voelt wanner je de berg af rijd is onbeschrijfelijk…

Na de weg naar beneden struikel ik nog breed lachend een cafe binnen waar een een koud glas kwas steld met een verdraaid lekker broodje. Hierna richting een klein dorpje waar ik nu mijn tent bij iemand in de tuin heb opgezet. Want tussen de bergen is gewoon geen plek of het is lastig er te komen. De man heeft zijn keuken tot mijn beschikking gesteld en voor morgen 5L vers mineraal water. Pa en moe gebeld en nu maar slapen. Truste!

Sinds het verlaten van Zweden zo’n twee maanden terug heb ik constant dezelfde sokken aangehad. En slechts twee Keer gewassen. De stank is zo ongekend zuur dat het me eigenlijk niets zou verbazen da dit de zure blik opzij het Russische volk veroorzaakt heeft. 

15 juli
Hi haa een frisse duik in het water om de dag te beginnen. Eenmaal uit het water een verdraaid goed gesprek met iemand uit Sint Petersburg. en daarmee ruim een uur later vertrokken dan de planning was. Het was weer lekker warm vandaag en de Russen hebben nog geen kennis van een weg aanleggen. De wegen zijn wel goed eigenlijk. Maar stel je hebt een berg. Deze berg heeft een top en ook een dal. Dus je legt een weg aan in het dal wanneer er geen reden is om de top te bereiken. Hier in Oekraïne ligt dit wat anders. Namelijk zo kort mogelijk ( sterke stijging) naar de top. En omlaag naar de zee waarna hetzelfde herhaald word. Dit resulteerde in een zware tocht voor vandaag. 9,5 liter water gedronken en gewoon gegeten. Met iemand aan de praat gekomen die me heeft uitgenodigd om in Jalta te blijven slapen en daarna door te gaan naar een speciale plaats waar iemand me ook al eerder wat over heeft verteld.
Vandaag uit eten geweest voor 110 grn. Ongeveer 11 euro. En dit was erg goed!! Daarna wou ik brood kopen. Maar de supermarkt was dicht. Dus ik dacht ik koop een pizza voor morgenvroeg. Maargoed deze man had om een of andere wazige reden alleen maar een pizza bodem in de aanbieding. Eigenlijk alleen maar beter. Dus ik koop twee bodems een voor het ontbijt, en een voor de lunch.

16 juni.
Nadat ik een pizza bodem heb gegeten weer oppad. Het is vandaag ongekend warm en de weg is erg zwaar. De wegen zijn constant stijgen met 10-12% net zoals gisteren. Na een zware toch kom ik uiteindelijk in Jalta aan. Hier word ik opgewacht door het stel dat ik gisteren onderweg tegen gekomen ben. Dus mijn fiets gedumpt bij hun vrienden en mee in de auto richting Balaklava. Hier ’s avonds aangekomen en lekker op het strand overnacht.
’s nachts nog een keer wakker geworden door de regen, toch jammer want ik sliep buiten ipv in een tent. Een grot ingelopen en hier verder geslapen als een koning zoals het hoort!

Volgende week het laatste verhaal!

 

5 Comments

  1. Roelof Jan
    Posted 27 juli 2012 at 11:49 | #

    Whahaha, Prachtig verhaal Jalte!!!

  2. Wil
    Posted 28 juli 2012 at 10:00 | #

    Super om te lezen Jalt! xx!

  3. Ser
    Posted 1 augustus 2012 at 20:19 | #

    Jalte, ik zou een boekje gaan schrijven het is echt superleuk om je belevenissen te lezen!!

  4. Saskia
    Posted 5 augustus 2012 at 12:40 | #

    Ha die Jalte, ik ben benieuwd naar het laatse gedeelte van het verhaal. Mijn Pa vertelde, dat het de bedoeling was – volgens hem – dat je vanaf Polen met jouw Pa en Ma terug reist. Klopt dat? Liefs en een dikke zoen (war je niet van houdt, ik weet het), Saskia

  5. Jeka
    Posted 28 augustus 2012 at 16:48 | #

    Very interesting story, Yalte. I’ll waiting for you next year 🙂

Post a Comment

Your email is never published nor shared. Required fields are marked *

*
*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>