© 2014 JTP Norder

Vervolg week 1 en 2

Na het bezoek aan de Wangarei falls – de meest gefotografeerde in NZ aldus een local – hadden we een korte rit van  30 km naar Tutukaka.
P1000202
Tutukaka is een klein stadje, of dorp eigenlijk, aan de oostkust van het Northland. Het bestaat uit een haven, paar restaurants, een winkeltje, duikshops en prachtige woningen in de heuvels. In een van deze mooie optrekjes wonen vrienden van vrienden van Karin, Greg en Nicky – in een geweldig huis met panorama uitzicht op de haven en de zee. (op onderstaande foto het uizicht vanuit de keuken)

P1000222

 
Het was geweldig vertoeven voor twee dagen bij Greg en Nicky. Echt geweldige mensen! Naast hun drukke baan als dokter in het ziekenhuis ondernemen ze veel dingen zoals reizen, scuba duiken en vliegen.
Toen we ’s middags zaten we aan de thee en scones en vertelden Greg en Nicky over hun reisverhalen. Ze lieten foto’s van hun fietstocht over de central otago rail trail in het zuidereiland, onderwaterfoto’s van duiken en luchtfoto’s zien. De luchtfoto’s had Greg gemaak tijdens vluchten met zijn watervliegtuig. Ja, Greg heeft een WATERVLIEGTUIG! Normaal gesproken ligt deze in de haven voor zijn huis maar is nu tijdelijk voor onderhoud op het zuidereiland. Holy crap! je zou maar een watervliegtuig in je achteruin hebben liggen.
Hij vroeg ons of we al eens hadden gedoken of gesnorkeld. Beide wel gesnorkeld maar nog niet eerder gedoken. Hij keek ons aan en zij “Really? we can go snorkeling and scuba diving right now if you want?! ”
uhm.. okay.. AWESOME! let wel, het was 13 graden buiten. Maar dat was geen probleem. Greg liet ons zijn duikgear zien; wetsuits, dry suits, zuurstofflessen, flippers…

P1000224In no time had hij de boot klaar gemaakt, hadden we de spullen ingpakt en zijn we in de auto gesprongen naar de haven.

P1000230

Nicky dropte ons in de haven vanwaar we zijn uitgevaren de open zee op naar een klein rotsenpartij op een paar honderd meter uit de kust. Geweldig om hier te snorkelen. Daarnaast ook nog even op grotere diepte gedoken. Greg had zuurstofflessen met en een extra mondstuk zodat ik naast hem kon zwemmen. Geweldig om als een vis door het water te zweven! Heel erg relaxt eigenlijk. Je hoort alleen de geluiden van de zee en je eigen ademhaling. Klik onderstaande link voor een filmpje ->

Ewoud & Greg scuba diving @Tutukaka

De volgende dag (10 oktober) besloten we het advies van Greg op te volgen om een dag te gaan duiken in de Poor Knight Islands – een van de beste plekken in NZ en de zevende beste plek ter wereld om te duiken aldus de duikcrew. We konden de duikgear van Greg lenen en hij dropte ons ’s ochtends om 7:30u bij de duikschool.

P1020601The Poor Knight Islands is een vulkanische eilandengroep op een uur varen vanaf de kust. De eilandengroep is een natuur reservaat wat wordt beheerd door de Department of Conservation.
Toen we ter plaatse duikinstructies kregen schreeuwde een van de bemanningsleden “Whaleeee!!” Voordat we het wisten was de walwis weer ondergedoken en liet deze zich voor een tijd niet meer zien om later weer op te duiken. De crew was erg opgewonden om hier een walvis te spotten. Dat was in geen 6 jaar voorgekomen. Bijzonder om dit moment mee te maken.

Na de duikinstructies hebben we ons in de duikpakken gehesen en zijn we te water gegaan. Even door de kou heen (het water was onder de 15 graden), maar dat vergeet je gelijk als je de geweldig mooie onderwaterwereld ziet. Prachtige sponsen, de meest kleurrijke algensoorten en fantastische vissen hebben we gezien. De meeste waren tropische vissen (meegevoerd met een warm water stroming vanaf Australie) – zoals sting rays (roggen), alen en veel andere vissen (waar ik de naam niet van weet)

Aan het eind vd middag dropte de boot ons weer in de haven. Na een warme kop thee te hebben gedronken in de lokale bar pikte Greg ons weer op.
S avonds besloten we om chips (patat) te halen. Nicky en Greg hadden biefstuk in de vriezer en wij hadden verse groentes bij ons. Genoeg carbs na een dag fietsen en duiken 🙂

P1000251Na het eten nog een tijd gepraat over de geschiedenis van Nieuw Zeeland en de grote groep immigranten die na de oorlog naar de Nieuw Zeeland zijn gekomen.
Abel Tasman was de eerste ontdekkingsreiziger (volgens de boeken) die het land ontdekte maar hij werd verjaagd door de Maori’s en heeft daarom geen voet aan land gezet. James Cook deed dit wel in 1769. Hij slaagde erin om een kolonie te stichten en sloot een verdrag met de Maori’s (de oorspronkelijke bewonders van NZ). In het verdrag van Waitangie zijn de rechten van de Engelsen en de Maori’s vastgelegd. Dit verdrag is echter zo’n honderd jaar nadat het is opgesteld niet nageleefd. De maori’s werden verjaagd, veloren hun land en moest zich aanpassen aan de standaard van de Engelsen. De laatste decenia is het verdrag weer van toepassing en worden er vorderingen gemaakt in de verbanden tussen de Maori’s en de Engelsen.
In de jaren 50, na de oorlog, zijn veel Nederlanders, Canadezen en Australiers naar Nieuw Zeeland gekomen om daar een nieuw leven op te bouwen. Ongeveer 100 000 Nederlands zijn in deze tijd hier gesetteld. Nederlanders werden gemakkelijk geaccepteerd door de locals omdat ze wat uiterlijk betreft veel leken op de lokale bevolking en over het algemeen goed Engels konden. In Nieuw Zeeland ontgonnen ze het land en begonnen ze zuivelboerderijen (dairy farms). De tweede en derde generatie leven hier nu. Greg van der Horst (nl achternaam) behoort tot deze derde generatie.
Tot zover een kort stukje geschiedenis ..

Post a Comment

Your email is never published nor shared. Required fields are marked *

*
*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>