© 2012 JTP Norder

Sweden/Norway, Wild adventures…

Tijdens het schrijven van dit stukje is het niet laat. Het is eigenlijk gewoon midden op de dag. Maar ik volledig kapot. Dit komt omdat de afgelopen 4 dagen erg zwaar waren. In 7 dagen 900km fietsen. Dat is dus 125km per dag gemiddeld. Opzich in nederland goed te doen. Maar nu wil het zo zijn dat het hier in het noorden van Noorwegen aardig zwaar is.

Ik zou bij het begin beginnen… Het avontuur is nu echt begonnen. Ik heb vanaf umeå de trein genomen naar Kiruna. En besloot hier nog even een stukje te gaan fietsen! Huppetee dat gaat lekker. Het regend welliswaar wel, maar dat is niet zo erg. Ik heb een mooie shelter gevonden in het bos, naast een riviertje, en gewoon een geweldige plek om de nacht door te brengen. Of niet dan? Het eten gekookt, een lekker kip/tomaten soepje gemaakt (verkeerde pakjes door elkaar… xD). De slaapzak uitgerold en het kampvuurtje aan! Het is 20:00 en er is een mooie zon, het was droog, dus ik dacht ff kijken in de omgeving. Pompiedom, 100 meter het pad aflopen, even blijven staan. Ja goh, inderdaad mooi hier, leuk! Ik ben ook wel moe, laat ik maar gaan slapen. 30meter terug, Gekke voetsporen hier eigenlijk… een beetje als kussentjes. Ah dit is natuurlijk van een Eland maar dan een paar dagen oud! 70meter verder komt deze jonge avonturier aan bij zijn kampvuurtje, en.. .. .. Beer (hart slaat weer op hol bij het schrijven van dit stukje) ik voel al mijn tenen tintelen. Mijn vingers staan in brand. Een schok door mijn lichaam, en gewoon vastgenageld aan de grond. Onmogelijk om nog te bewegen. De beer die sloft nog even rond op slechts 20meter van mijn hutje. Hij kijkt me aan, een paar seconden staat deze stil.. Mijn hart heeft inmiddels het toerental van een formule 1 auto. Aangezien ik al gegeten had vond ik het niet nodig hem aan te vallen. En het hier maar bij te laten. (goed niet dat ik kon bewegen…) De beer had schi jnbaar ook genoeg verse zalm naar binnen gewerkt en besluit op een geweldig mooie berenwandelpas naar de rivier te sloffen. Plons, slof slof slof. En weg. Priceless… Dit was een geweldig moment. De schoonheid van zo’n dier, tegelijkertijd met de angst is onbeschrijfbaar. Je hebt een rilling van angst over je hele lichaam, je hart bonst van enthousiasme, samen met spanning en de adrenaline gaat door middel van een 180bar hogedrukspuit door je aderen. Dit voelt best wel chill trouwens! haha

Dezelfde avond besluit ik na 1 uur toch naar een andere plek te gaan, aangezien het me niet goed voelde. Nog geen 10minuten op de weg, en ik word ingehaald door een auto. Sprint er zo’n vervloekt Eland uit die verdraaide bosjes. De auto kan hem net ontwijken, en vriend eland dacht hey une fahrader! toll spitze klasse! Dus komt op mij afstormen met zijn nootgang, zo’n 15-20meter voor mij ziet die dat ik toch best wel heel stoer ben met mijn zonnebril en mijn AH-beessie. Dus hij maakt een gekke draai naar links en sprint het bos in. NU FF NIET!!!! (4 uur cup a soup, tomaat en kip enzo…) ik zie een schuurtje met duren die open staan. Ik ga naar binnen, pak een omgevallen boom uit het bos klooi dat ding voor de deur, leg mijn matje en slaapzak uit en ga slapen. En ik weet zeker die deur zit DICHT! Volumia-hou me vast, soms wordt het allemaal eventjes teveel… Dit is dus zo’n moment

Deze nacht was het erg koud, maar geen gekke dieren. Ik ga weer vol goede moed op pad, na wat gehannes met een of andere boom voor de deur. Na zo’n 5km staat er een Rendier naast de weg, nog niet eerder mee gemaakt. Dus ik besluit te stoppen. De passerende auto’s hebben geen effect op Rudolf. Dus ik besluit ook te gaan, schijnbaar heeft hij nog nooit een fietser gezien en kijkt me schaapachtig aan op 3meter afstand in de berm. Tof! Goeiemoggel =D Deze avond slaap ik in een cabine bij een voedbal veld. Ik heb een briefje voor de eigenaar geschreven dat ik blij ben dat deze open was, aangezien mijn ervaringen van gisteren. En ik heb geslapen als een god.

Ik vervolg mijn weg naar Finlandia! Uiteraard met de nodige regen, dus ik besluit om aan te bellen bij het enigste huis van de afgelopen 50km. Deze man kan ik duidelijk maken dat ik doorweekt ben, en dat ik een slaapplek zoek. Hij kan alleen fins, maar begrijpt het. We eten Eland die hij afgelopen week in zijn achtertuin heeft geschoten. Erg lekker! Ook het recept met de Vodka had ik erg gauw onder de knie. Wat erg belangrijk is, aangezien je genoeg vocht moet drinken als je de sauna in wilt! De volgende ochtend had ik het hiermee dan ook zwaar. Gelukkig was ik niet de enigste, aangezien mijn 65 jaar oude host dit al lange tijd niet gedaan had! haha. Hij had wel een oplossing, we beginnen de dag gewoon met een biertje!

 

 

 

 

 

Hierna had ik wel een vlammende dag, wat erg goed was. Ik ging over de bergen met bevroren meren, de Finnen/Noren waren nog gewoon aan het ijsvissen. De rendieren lopen nog op het ijs. Kortom het was koud… Goede reden om meters te maken. Aangekomen in Skibotn besluit ik op een camping te gaan staan waar ik maarliefst bijna gratis kan overnachten (21€). Daarbij werd ik wel vriendelijk toegelachen door de dochter van de baas die me, na wat stotteren wist te vertellen dat het weer beter gaat worden! De volgende dag de weg vervolgd en voor het eerst de tent weer opgezet na het beren avontuur. De plaats was geweldig, de wind wat minder, scheerlijnen en stenen konden de tent staande houden.

Wel vreemd, ik heb het gevoel dat het helemaal niet donker is ’s nachts… De volgende ochtend ga ik verder en kom ik twee Fransozen tegen (www.paca2kapp.com). Ook op weg naar de Noordkaap! Dus we besloten met zijn 5en verder te gaan. Anthonie, Thibaut, Jalte, Bambi en Fred. Bambi was een herten gewei dat ze gevonden hadden in de west kust van Noorwegen! Erg vet! Maar goed, met zijn 5en is er altijd iemand alleen. Dus komt er plotsling een jachthond uit de bosjes rennen die ons voor minimaal

Anthonie

12km heeft gevolgd. Haha gekkehuis. Deze hond was erg jong, en rende van links naar rechts, de vogels achterna. Niet heel erg veilig allemaal. We besloten om bij iemand aan te bellen. Anthonie was behoorlijk pissig en belt aan, de deur gaat automatisch open. De hond spitst zijn oren en rent naar binnen… De oudere dame achter de TV sprint op en loopt naar de deur. Ondertussen lagen wij slap van het lachen op de grond en er kwam niets zinnigs meer uit. Na wat uitleg heeft ze de hond vastgebonden, aangezien een jachthond altijd wel van pas komt. Na wat koppen koffie, broodjes, cake en andere lekkernijen gingen we weer op pad. Aangekomen in Alta die avond gingen we naar de pub. Ik had wat mensen benaderd via Couchsurfing waar we dan ook geslapen hebben. Na de nodige biertjes.

Thibaut

Vanaf 20-05 de laatste 230km naar de Noordkaap. Dit was gewoonweg een gekkenhuis. De wegen waren erg bergachtig, constand omhoog en omlaag. Geen bomen meer, sneeuwstormen, regen en direct koud wanneer je stilstaat. In totaal 5 zee arenden gezien. Ongelooflijk mooi. Vanwege de zware omstandigheden hebben we over deze 230km ongeveer 38uur gedaan. in Twee dagen. Dus niet al te veel slapen. Wel ongelooflijk mooie uitzichten gezien. Honderden rendieren en een goed glas Champange bij de wereldbol op de Noordkaap! inclusief the french kissing style. Bijzonder zou ik het noemen, nog nooit een vent op de wang gezoend, maar het schijnt normaal te zijn in het zuiden van frankrijk.

 

Op dit moment ben ik terug in Alta, en morgen een jamsessie in de kroeg. Dit is de noorderlijkste stad van europa. Er leven hier zo’n 20.000 mensen. En  de sfeer is geweldig. 24uur per dag zon, weinig regendagen. Fjorden, aardige mensen en ik wil eigenlijk hier nog niet weg. Dus ik blijf nog een aantal nachten!

 

7 Comments

  1. Sjak Wiersum
    Posted 23 mei 2012 at 19:19 | #

    zo heej…, avonturier!!
    echt super tof! en wat ook weer super mooie, cool toffe foto’s!
    geniet van de omgeving en het verdere avontuur!
    gr. Sjak

  2. Wil
    Posted 23 mei 2012 at 21:09 | #

    Lieve Jalt,

    Supercalifragilisticexpialidocious! GREAT!
    Big hug!
    Wil

  3. Hetty
    Posted 24 mei 2012 at 02:40 | #

    Jalt! Super vet gewoon, echt joh! Super:D
    En wat spannend van die beer, wow zeg, zo had ik het me niet voorgesteld toen ik het als eerst hoorde 😛 Geniet nog even in Alta, nu even lekker ontspannen 🙂
    Dikke knuffel!
    Het xxxxx!

  4. Thomas
    Posted 24 mei 2012 at 19:00 | #

    Geweldig… de story, de plaatjes.
    Tot de volgende week.
    Vele groeten,
    Thomas

  5. Jeroen Vennik
    Posted 25 mei 2012 at 10:00 | #

    Dag Jalte!

    Wat een geweldige verhalen ook, echt gaaf om te lezen zo. Maar respect, zoiets doen weinig mensen je na. Leuk dat je zoveel mooie dingen ziet en meemaakt. Veel suc6 alvast met de vervolgreis en geniet er van!

    greetz

  6. Joop Pottinga
    Posted 25 mei 2012 at 19:46 | #

    jalt leuk je hier voor het rico hotel in Karasjok ontmoet te hebben ook wij trekken morgen Finland in echter wel met de eigen auto om uiteindelijk in Kirkines uit te komen . Wij pakken hier de boot jij gaat verder op de fiets Rusland in een heerlijke uitdaging .we zullen je blijven volgen op je site .veel succes verder Joop en Sijke Pottinga

  7. roelof jan boer
    Posted 5 juni 2012 at 23:04 | #

    Hey maat, gheghe….maargoed voor die beer dat je geen honger had.

    Next week another?

    Groeten, en doe voorzichtig heh!

    Rj

Post a Comment

Your email is never published nor shared. Required fields are marked *

*
*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>